على اصغر ظهيرى
186
كشكول اهل بيت (ع) (فارسى)
راهنمايى كن ، من جابر را كنار فرات بردم و ايشان غسل كرد و سپس بهترين جامههاى خود را پوشيد و خود را معطّر كرده و درست مانند كسى كه احرام بسته باشد لبش به ذكر مشغول بود گفت : حال مرا كنار قبر مطهّر ببر . من او را تا كنار قبر بردم ، ناگهان سه مرتبه فرياد زد يا حسين ، يا حسين ، يا حسين و از هوش رفت ، پس از آنكه به حال خود آمد خطاب به سيدالشهداء عليه السلام گفت : حبيب من ! چرا جواب دوست خود را نمىدهى ؟ . . . . عطيّه مىگويد : ديدم و شنيدم كه جابر گفت : به خدا قسم در ثواب شهيدانى كه در ركاب تو به شهادت رسيدند ما نيز شريك هستيم . من گفتم : چگونه ما در ثواب آنان شريك هستيم در حالى كه آنان در كربلا شهيد شدند و ما در مدينه بوديم ؟ فرمود : به خدا سوگند ! از حبيبم رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه فرمود : مَنْ احَبَّ قَوماً حُشِرَ مَعَهُمْ وَ مَنْ احَبَّ عَمَلَ قَوْمٍ اشْرِكَ فِى عَمَلِهِمْ « 1 » « هر كس گروهى را دوست داشته باشد با همانان محشور گردد و هر كه عمل جماعتى را دوست داشته باشد در عمل آنها شريك خواهد بود . » همچنين در رواياتى آمده است كه اگر دوست داريد اجر شهيدان كربلا را ببريد ، بگوييد : يا لَيْتَنِى كُنْتُ مَعَكُم فَافُوزُ فَوْزاً عَظيماً . خلاصه ، اين از آثار شگفتانگيز آرزو است كه اين چنين معجزه مىكند و آدمى را از آنچه نسبت به آن دلبستگى داشته است مىرهاند . حال كه به اثر معجزه آساى آرزو توجه كرديد ، تذكّر اين نكته خالى از لطف نيست كه : براى بهره مندى از آثار مثبت آرزو ، آشنايى با فرهنگ آرزو لازم و ضرورى است . بنابر اين توجه شما را به مطالبى پيرامون فرهنگ آرزو جلب مىنماييم : اوّل : از مجموع آيات و رواياتى كه در مورد آرزو مطرح است مىتوان استفاده
--> ( 1 ) - بحار الانوار : ج 65 ، ص 130 .